Hipogonadyzm spowodowany substytucją pojedynczego aminokwasu w podjednostce hormonu luteinizującego czesc 4

Genotypy probanda i dodatkowych członków rodziny określono przez analizę stosunku normalnych i zmutowanych klonów LH. (tabela 2). Proband (IV-1) był homozygotyczny pod względem mutacji, podczas gdy jego matka (III-2), siostra (IV-2) i jego trzej wujowie (III-3, III-4 i III-5) byli heterozygotyczny pod względem mutacji. Chociaż DNA nie było dostępne od ojca probanda, był prawdopodobnie obowiązkowym heterozygotycznym nośnikiem tej mutacji. Oprócz spontanicznej mutacji w genie LH., obecność grupy genów LH. i CG. również zwiększyła prawdopodobieństwo, że mogła nastąpić konwersja genu, w którym mutacja LH. pochodziła z przeniesienia sekwencji DNA z jednego z CG.. geny. Aby zaradzić tej możliwości, klony CG. również przeszukiwano pod kątem mutacji w kodonie 54 (tabela 2). Spośród 248 analizowanych genów CG. żaden z nich nie zawierał mutacji, która została znaleziona w genie LH.. Zatem zmiana w sekwencji genu LH. prawdopodobnie pojawiła się jako spontaniczna mutacja.
Funkcjonalne właściwości mutacji w hormonie luteinizującym
Figura 4. Figura 4. Aktywność wiązania receptora zmutowanego hormonu luteinizującego wyrażona w chińskich komórkach jajnika chomika. Komórki chomika chińskiego jajnika transfekowano wektory ekspresyjne hormonu luteinizującego zawierające geny LH. i LH.. Aktywność hormonu luteinizującego w pożywce ze stabilnych linii komórkowych wyrażających normalny LH. (kontrola) lub zmutowany gen LH. (pro-pasmowy) mierzono za pomocą testu radioimmunologicznego (RIA) i testu radioreceptorowego (RRA). Wartości są średnimi . SD duplikatów próbek pożywki.
Ponieważ mutacja LH. spowodowała hipogonadyzm w stanie homozygotycznym i spowodował powstanie hormonu, który był immunologicznie aktywny in vivo, ale biologicznie nieaktywny, 4 przeprowadziliśmy dodatkowe badania w celu zdefiniowania funkcjonalnych konsekwencji substytucji argininy dla glutaminy przy aminokwasach 54. Mutant lub normalny Geny LH. wstawiono do wektora ekspresyjnego, który zawierał także kopię ludzkiego genu LH.. 17 Wektory ekspresyjne transfekowano do linii komórkowej (jajnika chomika chińskiego), która normalnie nie wytwarza tego hormonu, ale wydziela biologicznie czynny hormon luteinizujący po wprowadzenie genów LH. i LH. hormonu glikoproteinowego 17 Ekspresję zmutowanego hormonu luteinizującego wykazano za pomocą testu immunoradiometrycznego specyficznego dla dimeru (dane nie pokazane), co wskazuje, że zmutowany LH. tworzy heterodimer z podjednostką .. Zmutowany hormon był niewykrywalny w oznaczeniu radioreceptorów, podczas gdy normalny hormon luteinizujący wyrażany w komórkach jajnika chomika chińskiego był łatwo mierzony (ryc. 4). Odkrycia te pokazują, że brak aktywności biologicznej w zmutowanym hormonie luteinizującym wynika z niemożności związania się z jego receptorami.
Tabela 3. Tabela 3. Immunologiczne i wiążące receptory właściwości hormonu luteinizującego w surowicy u członków rodziny z mutacją w LH.. * Właściwości immunologiczne i wiążące receptory hormonu luteinizującego w surowicy z homozygotycznego probandu i jego heterozygotycznych krewnych podsumowano w Tabela 3. Jak było zgodne z danymi w układzie ekspresji komórek, hormon luteinizujący w surowicy probanda był niewykrywalny w teście radioreceptora, pomimo faktu, że stężenia hormonu luteinizującego były podwyższone w teście radioimmunologicznym.
[hasła pokrewne: agora miraż, fryda cennik, tydzień węgorzewski ]