Opracowanie i walidacja oceny ryzyka dla przewidywania śmierci w chorobie serca u Chagasa ad 6

Średni wiek pacjentów w tej kohorcie walidacyjnej wynosił 48 lat (zakres od 22 do 70), 56 (36,6 procent) stanowili mężczyźni, a 97 (63,4 procent) było kobietami. Większość pacjentów (85,0 procent) było w klasie I lub II według NYHA. W prezentacjach 28,8% pacjentów miało kardiomegalię, a 39,9% miało segmentalne lub globalne nieprawidłowości w ruchu ściany. Czterdziestu czterech pacjentów (28,8%) miało niedobór częstoskurczu komorowego podczas początkowego 24-godzinnego monitorowania metodą Holtera. Dane dotyczące badań wysiłkowych w celu oceny komorowych zaburzeń rytmu nie były dostępne dla tej kohorty. Leki przyjmowane podczas ostatniej wizyty to naparstnicy (13,7 procent pacjentów), leki moczopędne (35,3 procent), inhibitory ACE (54,9 procent), amiodaron (27,5 procent), beta-blokery (12,4 procent) i środki przeciwzakrzepowe (17,6 procent ). Żaden pacjent nie otrzymał terapii resynchronizującej serca ani przeszczepu serca, 16 pacjentów (10,5 procent) otrzymało rozrusznik serca, a 5 pacjentów (3,3 procent) otrzymało kardiowerter-defibrylator. Podczas średniego okresu obserwacji wynoszącego 7,7 . 4,0 lat zmarło 35 pacjentów (22,9 procent). Większość zgonów (57,1%) było nagłych.
Walidacja wyniku ryzyka
Klasyfikacja kohorty rozwojowej według skali ryzyka spowodowała przypisanie 61,3% pacjentów do grupy niskiego ryzyka, 18,7% do grupy pośredniej i 19,9% do grupy wysokiego ryzyka (Tabela 3). Wyniki były podobne w kohorcie walidacyjnej: 65,4 procent pacjentów należało do grupy niskiego ryzyka, 19,6 procent do grupy średniego ryzyka i 15,0 procent do grupy wysokiego ryzyka.
W kohorcie rozwojowej 10-letnie wskaźniki umieralności dla grup niskiego, średniego i wysokiego ryzyka wynosiły odpowiednio 10%, 44% i 84% (Tabela 3 i Wykres 2). Różnica w prawdopodobieństwie zgonu między grupami wysokiego ryzyka i niskiego ryzyka wynosiła 0,61 w ciągu 5 lat i 0,74 w 10 lat, przy statystyce C wynoszącej 0,84 (przedział ufności 95%, 0,79 do 0,89). W kohorcie walidacyjnej 10-letnie wskaźniki umieralności dla grup niskiego, średniego i wysokiego ryzyka wynosiły odpowiednio 9%, 37% i 85% (Tabela 3 i Wykres 2). Różnica w prawdopodobieństwie zgonu między grupami wysokiego ryzyka i niskiego ryzyka wynosiła 0,53 w ciągu 5 lat i 0,76 w 10 lat, a statystyka C wynosiła 0,81 (przedział ufności 95%, 0,72 do 0,90).
Dyskusja
Choroba Chagasa jest heterogennym organizmem o dużej zmienności przebiegu klinicznego i rokowania. Nasze badanie pokazuje, że długoterminowe ryzyko zgonu wśród pacjentów z przewlekłą chorobą serca Chagasa jest spowodowane obecnością sześciu cech klinicznych. W kolejności od najważniejszego do najmniej ważnej, cechy te to III lub IV klasa NYHA, kardiomegalia w badaniu radiologicznym klatki piersiowej, segmentowe lub globalne zaburzenia ruchowe w badaniu echokardiograficznym, nietrzymanie częstoskurczu komorowego na monitorze Holtera, niskie napięcie QRS w elektrokardiografii i płeć męska. Ocena ryzyka uzyskana poprzez połączenie punktów dla każdej z tych funkcji dokładnie zaklasyfikowała pacjentów do podgrup na niskim, średnim i wysokim ryzyku śmierci. W kohorcie rozwojowej 10-letnie wskaźniki umieralności w tych trzech grupach wynosiły odpowiednio 10%, 44% i 84%.
[hasła pokrewne: nfz małopolska kolejka do sanatorium, odbudowa zęba włóknem szklanym, kartoflarnia toruń ]
[podobne: kartoflarnia toruń, pantamed olsztyn, szrot dobrzyniewo ]