Opracowanie i walidacja oceny ryzyka dla przewidywania śmierci w chorobie serca u Chagasa czesc 4

Charakterystyka populacji kohorty rozwojowej i surowego związku potencjalnych prognostycznych czynników determinujących ze śmiercią. Łącznie 521 pacjentów z bazy danych szpitala S.o Salvador wstępnie oceniano pod kątem włączenia do kohorty rozwojowej. Spośród nich, 97 osób zostało wykluczonych: 30 miało ponad 70 lat, 20 miało ciągły częstoskurcz komorowy lub migotanie komór, 36 miało wszczepiony rozrusznik serca, a 18 miało chorobę sercowo-naczyniową oprócz tej związanej z chorobą Chagasa. (Niektórzy pacjenci mieli więcej niż jedno kryterium wykluczenia.) Ostateczna próba składała się z 424 pacjentów. Ich wyjściową charakterystykę przedstawiono w Tabeli 1; w przypadku niektórych pacjentów brakowało danych dotyczących niektórych zmiennych. Lekami przyjmowanymi po wstępnej ocenie były naparstnicy (12,3% pacjentów), leki moczopędne (15,6%), inhibitory ACE (1,9%), amiodaron (35,1%), beta-blokery (0,2%) i środki przeciwzakrzepowe (1,4%) . Podczas ostatniej wizyty odsetek pacjentów przyjmujących te leki wyniósł odpowiednio 22,9, 36,1, 21,9, 71,9, 2,4 i 14,9 procent. Żaden pacjent nie otrzymał terapii resynchronizującej serca ani przeszczepu serca; 66 pacjentów (15,6%) otrzymało rozrusznik; a pacjent (0,2%) otrzymał kardiowerter-defibrylator.
Dane uzupełniające były dostępne dla 411 pacjentów (97,0 procent). Podczas średniego okresu obserwacji wynoszącego 7,9 . 3,2 lat (zakres od 9 dni do 11,7 lat) zmarło 130 pacjentów (30,7 procent). Osiemdziesiąt jeden zgonów (62,3%) było nagłych, 20 (15,4%) było spowodowanych postępującą niewydolnością serca, 12 (9,2%) było spowodowanych innymi przyczynami sercowo-naczyniowymi (głównie udarem), a 16 (12,3%) było spowodowanych przyczynami pozakardio- . Przyczyny śmierci nie można było ustalić u jednego pacjenta (0,8%). Charakterystykę kliniczną osób, które przeżyły i osób, które nie przeżyły, porównano w tabeli 1.
Analiza przeżycia i system oceny ryzyka
Zastosowaliśmy model jednowymiarowego regresji Coxa, aby przetestować zdolność potencjalnych bazowych czynników ryzyka do przewidywania ryzyka zgonu. Tabela pokazuje, że kilka zmiennych wiązało się z wyższym ryzykiem zgonu. Aby zidentyfikować niezależne zmienne predykcyjne, wykonaliśmy analizę wieloczynnikową, stosując krokowy model proporcjonalnego hazardu Coxa. Zmienne w tej analizie zostały zdehomo- matyzowane pod kątem łatwości użycia w późniejszym wyniku ryzyka.
Ponieważ analiza wielowymiarowa wymaga pełnego zestawu zmiennych dla każdego pacjenta, brakujące dane z jednego lub więcej nieinwazyjnych testów ograniczyły analizę do 331 pacjentów (78,1 procent). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic w charakterystyce wyjściowej ani przeżyciu między pacjentami z pełnymi danymi a pacjentami z brakującymi danymi, z wyjątkiem kardiomegalii w badaniu radiologicznym klatki piersiowej, która była znacznie częstsza w grupie z brakującymi danymi.
Po wykluczeniu zmiennych o niskiej częstości występowania lub wykazujących wieloczynnikowość, 15 zmiennych o znaczeniu prognostycznym za pomocą analizy jednowymiarowej wprowadzono do modelu wieloczynnikowego: New York Heart Association (NYHA) klasa III lub IV, kardiomegalia, nietrzymania częstoskurcz komorowy, segmentalne lub nieprawidłowości w globalnym ruchu ściany, migotanie lub trzepotanie przedsionków, fale Q, blok lewej odnogi pęczka Hisa, płeć męską, wiek ponad 48 lat, niskie napięcie QRS, SDNN poniżej 100 ms, pierwszy lub drugi stopień blok przedsionkowo-komorowy, zmiany ST-T, omdlenie i blok prawej odnogi pęczka Hisa
[hasła pokrewne: korona porcelanowa cennik, oolong właściwości, planowanie kariery zawodowej ]
[hasła pokrewne: dyżury aptek ostrów wlkp, kadex radom, liszaj rumieniowaty ]