Randomizowana próba stymulacji głębokiego mózgu w chorobie Parkinsona ad

Zmiany w jakości życia i funkcji ruchowej, te ostatnie oceniane podczas gdy pacjent nie był przyjmowany z lekiem, były głównymi miarami wyniku. Metody
Pacjenci
Pacjenci byli uprawnieni do zapisów, jeśli otrzymali kliniczną diagnozę idiopatycznej choroby Parkinsona zgodnie z kryteriami British Bankinsona Society Brain Bank8 przynajmniej 5 lat wcześniej; mieli mniej niż 75 lat; miały parkinsonowskie objawy ruchowe lub dyskinezy, które ograniczały ich zdolność do wykonywania codziennych czynności, pomimo otrzymania optymalnej terapii medycznej; nie miał demencji lub poważnej choroby psychicznej; i nie miał przeciwwskazań do operacji. Neurolodzy specjalizujący się w zaburzeniach ruchu w ośrodkach uczestniczących w badaniu, zapewnili, że każdy pacjent otrzymał najnowocześniejsze leki przeciw parkinsonizmowi.
Projekt i wyniki badań
Badanie to było niezaślepionym badaniem z randomizowanym parowaniem, porównującym stymulację głębokiego mózgu jądra podwzgórza z najlepszym leczeniem medycznym. Badanie przeprowadzono w 10 ośrodkach akademickich w Niemczech i Austrii. Protokół został zatwierdzony przez komisję etyczną w każdym centrum uczestniczącym. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Ośrodki włączały pacjentów w pary, przy czym jeden pacjent losowo przydzielono do neurostymulacji w ciągu sześciu tygodni po przyjęciu, a drugi do najlepszego leczenia. Randomizacja, monitorowanie i zarządzanie danymi zostały przeprowadzone przez Centrum Koordynacji Badań Klinicznych na Philipps University, Marburg, Niemcy. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były zmiany od wartości wyjściowych do sześciu miesięcy w jakości życia, co oceniono na podstawie wskaźnika sumarycznego choroby Parkinsona (PDQ-39), 10,11 oraz nasilenia objawów motorycznych, podczas gdy pacjent nie przyjmował leków. , zgodnie z oceną zunifikowanej skali oceny choroby Parkinsona, część III (UPDRS-III) .12 Wyniki dla PDQ-39 mogą mieścić się w zakresie od 0 do 100, z wyższymi wynikami wskazującymi gorsze działanie. Wyniki dla UPDRS-III mogą wynosić od 0 do 108, z wyższymi wynikami wskazującymi na gorszy stan. Pacjenci byli oceniani po 12-godzinnym wycofaniu leku przeciwparkinsonowego podczas przyjmowania leku, po podaniu dawki ciekłej lewodopy, która była o 50 procent wyższa niż zwykła poranna dawka leku dopaminergicznego. Kiedy nie przyjmują leków, pacjenci, których choroba jest wystarczająco ciężka, aby spełnić kryteria włączenia do tego badania, są zwykle nieruchliwi, wymagając pomocy w codziennych czynnościach lub w ograniczeniu do łóżka lub wózka inwalidzkiego; jednak stosowanie leków może nie pozwolić im stać się całkowicie mobilnymi.
Wtórne pomiary wyników obejmowały zmiany w skali dyskinezji13 oraz w codziennych czynnościach, zgodnie z oceną zunifikowanej skali oceny choroby Parkinsona, część II (UPDRS-II) oraz skala Schwaba i Anglii, 12 z lekami i bez nich. Wyniki dla skali dyskinezy mogą mieścić się w zakresie od 0 do 28, z wyższymi wynikami wskazującymi na silniejszą dyskinezę. Wyniki dla UPDRS-II mogą wynosić od 0 do 52, z wyższymi wynikami wskazującymi na gorszą funkcję. Wyniki dla skali Schwaba i Anglii mogą mieścić się w zakresie od 0 do 100, przy czym wyższe wyniki wskazują na lepsze działanie
[więcej w: planowanie kariery zawodowej, przepis na zdrowie gazeta, oolong właściwości ]
[przypisy: dyżury aptek ostrów wlkp, kadex radom, liszaj rumieniowaty ]